معرفی انیمیشن
Loving Vincent 2017
خلاصه داستان:
یک سال پس از خودکشی و مرگ وینسنت ون گوک، پستچی او، جوزف، آخرین نامه‌ای که ون گوگ در زمان مرگش نوشته را هنوز در اختیار دارد و از پسرش، آرماند رولن، می‌خواهد تا نامه را به دست برادر وینسنت برساند. آرماند هم که دل خوشی از ون گوگ و رفتار مرحوم در زمان حیاتش نداشته، در ابتدا این خواسته را نمی‌پذیرد. او با اصرار پدر، قبول می‌کند که نامه را برساند، اما همچنان رغبت چندانی به این کار ندارد. آرماند به شهر محل اقامت ون گوگ، اووِر (Auvers) سفر می‌کند تا با پرس و جو از اهالی شهر بتواند آدرسی از تئو ون گوگ گیر بیاورد. پس از تحقیقات فراوان و شنیدن تعاریف مردم از ون گوگ و اخلاقیاتش، آرماند پی می‌برد که ون گوگ خودکشی نکرده و احتمال دارد که او به قتل رسیده باشد. شرایط عجیب و ابهامات پیرامون مرگ ون گوگ هم احتمال قتل او را پر رنگ تر جلوه می‌دهد.


اینجا محتوا همان فرم است
این انیمیشن، اولین اثر سینمایی تماما نقاشی شده تاریخ است که توسط گروهی متشکل از ۱۰۰ هنرمند ساخته شده و شامل ۶۵۰۰۰ فریم و ۸۵۳ نقاشی اصلی است. در ساخت و پرداخت این اثر آن‌چه قابل توجه است، در تمامی قاب‌ها به سبک پست-امپرسیونیسم ون‌گوک و با رنگ‌هایی که او به کار می‌برده طراحی شده است، به جز در زمان‌هایی که داستان از زبان مردم روایت می‌شود؛ در این قاب‌ها، خبری از امپرسیونیسم نیست، نور چراغ‌ها و فانوس‌ها دیگر با خط‌های خمیده نشان داده نمی‌شود و قاب‌ها درگیر دیدگاهی تلخ و سیاه و سفید و رئالیست‌اند. و این تفاوت دیدگاه عامه مردم با وینسنت ون‌گوک است. گویی در کل اثر، ما تصاویری را می‌بینیم که روح ون‌گوک در حال تماشای آن‌ها است.


ایده های خلاقانه در این اثر به گونه ای مورد بهره برداری قرار گرفته اند که به وضوح در مورد این انیمیشن بیان کرده اند که «در اینجا محتوا، همان فرم است». دلیل استفاده از این جمله در مورد این اثر به دلیل آن است که در این انیمیشن برای فهم هرچه بهتر و درک زاویه ای که ون گوک جهان را تماشا می کرده، با استفاده از بازنمایی نقاشی های او در قالب تصویری و مدیومِ برگرفته از سبک نقاشی هایش، داستان را روایت می کند.
شاید این خرده به این اثر درست باشد که دارای فیلمنامه ای در خورِ اثر نیست و گاهی ممکن است موجب یکنواختی و ایجاد کسلی در بیننده شود، که به دلیل ریتم کند رخدادهای دراماتیک در فیلمنامه است؛ اما به گفته تولیدکنندگان اثر، قصد ساخت این انیمیشن، روایت داستان و همراه کردن بیننده به واسطه یک داستان پیش بَرنده نیست. در این اثر به عمد سعی بر آن بوده تا با در نظر گرفتن یک روایت داستانیِ روتین و ساده که ذهن بیننده را به خود درگیر نکند، توجهات اصلی را به دنیای بازنمایی شده از آثار و نقاشی های این نقاش بزرگ تاریخ معطوف کرده باشند.

این انیمیشن اثری بسیار ارزشمند است که در تمامی وجه‌های هنری، دارای عملکردی قابل قبول است و شاید در بخشی از آن بیننده دچار یکنواختی و احتمالا خستگی شود اما، از آنجا که اولین تجربه ما از فیلم نقاشی شده را می‌سازد، تجربه تصویری لذت بخش و البته تامل برانگیز است که موسیقی فراموش نشدنی کلینت منسل، قوت، کشش و ماندگاری آن را دو چندان کرده است. شاید برای آنها که اهل کتاب و مطالعه نیستند، تماشای این اثر نقاشی شده با رنگ و لعاب عجیب به سبک ون‌گوک، تنها راهی باشد که یک بار هم که شده، به عمق دیدگاه و جهان بینی یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان قرن نوزدهم پی ببرند.